masker

bang? boos? bedroefd? blij?


Met dit logo nodigt José Welten mensen uit om 'maskers af te zetten'. Ze helpt individuele cliŽnten, stellen en deelnemers aan groepen op weg bij het in verbinding komen met hun levensverhaal en de maskers, gevoelens en onderliggende behoeften die daarbij horen.

In 2002 startte José deze praktijk. Haar eigen ontwikkeling wordt onder andere zichtbaar op de pagina "Tijdlijn van José". Op die pagina treft u informatie aan over de functies die José bekleed heeft, welke opleidingen zij gevolgd heeft en aan welke trainingen, workshops, lezingen en conferenties zij heeft deelgenomen.

Het inspireert José om individuen, partners of groepen te inspireren bij het verkrijgen van inzichten en het van daar uit vinden van hún weg om te leven, werken en/of anderszins te participeren vanuit de eigen bron. Alles heeft zijn tijd. Vanuit ons levensverhaal zijn we allemaal, in meerdere of mindere mate, geneigd om zowel onze gevoelens, als kwaliteiten en schaduwkanten voor ons zelf én de buitenwereld achter maskers te verstoppen. We zetten maskers op om onszelf te beschermen, waardoor we afstand nemen van gevoelens uit onze kindertijd. In nieuwe (werk)relaties beschermen we onszelf hiermee. Maskers worden een schijn-thuis en kunnen lange tijd gedragen worden. De diepere beweging vraagt echter om onze maskers af te zetten en opnieuw 'thuis te komen'.

José steunt mensen in hun proces dat gepaard gaat met het overwinnen van belemmeringen om 'de maskers af te zetten' en het van binnen uit helen, groeien, bloeien en ''zijn' wie je ten diepste bent'.

Ze nodigt cliénten uit te voelen en open te zijn over wat er aan pijn en hindernissen speelt en leert hen, van daar uit, tevens contact maken met innerlijke drijfveren, (verborgen) talenten en hulpbronnen.

Teamleiders en managers van organisaties leert ze oog en oren te hebben voor wat werknemers in de organisatie missen én verlangen, zodat men effectief gebruik kan maken van het (verscholen) potentieel van medewerkers.


'Werken met mensen op de laag van hun diepste wezen vraagt steeds om moed om mijn eigen maskers af te zetten en met alles wat er (al) in mij en (al) in de ander 'is' te werken. In gedachte gebruik ik in mijn werk vaak een kikker als symbolisch anker. Deze kikker staat voor mij voor moed om 'de sprongen', die de weg van het verlangen volgen, met volle overgave te durven láten maken.'



kikker